Het weer is heerlijk. En David, Selah en ik waren nodig aan vakantie toe. Daarom hebben wij sinds maandag zomervakantie! Sinds de verhuizing hebben we een echte vakantie opgespaard voor wanneer we die nodig zouden hebben. Nu dus. Heerlijk bij zulk weer! David en Selah zullen bijna elke dag met me blijven oefenen om basisvaardigheden bij te houden. Ik merk nu al dat dit voor fantastisch ´kwaliteitswerk´ zorgt: ze doen alles extra goed. Zo zullen we niet meemaken waar veel juffen over klagen: dat hun leerlingen teveel zijn vergeten tijdens de lange zomervakantie en ze met hen weer haast opnieuw kunnen beginnen. Thuislesgevende moeders merken dit natuurlijk ook en zo heb ik al vaker gehoord dat het wijs is om met jonge kinderen een soepel schema aan te houden en een klein beetje aan school te blijven doen. Wij genieten nu dus van een ontspannen schooltijd en veel tijd in de zon! BabybauchWie graag een update wilt over hoe het mij tijdens deze zwangerschap is vergaan, kan hier verderlezen. 

Kolossaal zwanger

Nog even geduld, want de eerste Pinksterdag en de geboorte van onze baby zullen niet lang meer op zich laten wachten. Wij verheugen ons al enorm!!! Ik kijk terug op een ´kolossale zwangerschap´. Eentje die ik niet kon overzien of negeren. Het begon ermee dat ik geen zwangerschapstest nodig had. Liever gezegd wilde ik er geen nemen, omdat ik geleidelijk aan zekerheid wilde krijgen in plaats van om in een kort moment voor een voldongen feit te staan. Snel genoeg wist ik dat ik zwanger was. Met negen weken voelde ik de baby zelfs al dagelijks! Dat was leuk. Wel stond ik daarmee voor het raadsel of ik misschien tweelingen zou krijgen. Een echo gaf duidelijkheid. De eerste maanden was ik misselijker dan ik sinds mijn eerste zwangerschap had meegemaakt, maar gelukkig bleef dit meestal bij een vervelend gevoel. Daarna was het vooral een emotioneel zware tijd. Verhuizing, emigratie, thuisonderwijs beginnen, vele nieuwe sociale contacten en daarnaast teveel willen doen, vormden een heftige combinatie met een lichaam dat het rustiger aan wilde doen en emoties die het liefst op hol wilden slaan. Maar geen enkele keer had ik last van mijn rug, bekken, heupen, voorweeën, harde buiken, ziekte of wat dan ook. Ik was zelfs niet duizelig wat ik elke eerdere zwangerschap heel veel was – ondanks goede ijzerwaardes en een perfecte bloeddruk. Pas tegen het einde begon ik opnieuw last van twee kwaaltjes te krijgen: brandend maagzuur (meestal alleen in bed) en benen die liever niet meer wilden staan of gaan. Later las ik dat brandend maagzuur een teken is van een sterke baarmoeder die tegen te vroege weeën beschermd. Mijn benen hadden vooral last van teveel vocht. Wat dat betreft kwam ik er na een paar weken achter dat dit waarschijnlijk veroorzaakt werd doordat ik weinig probeerde te eten. Te weinig caloriën, proteïnen of zout tijdens een zwangerschap zetten hele processen op gang waardoor er vocht op de verkeerde plekken terecht komen. Daar heb ik van geleerd. Een volgende keer zou ik mijn doel om ´slank te blijven´ vervangen met ´zo gezond mogelijk blijven´. Toch is het ineens kolossaal zijn met een reuze buik eigenlijk wel best lollig en een gezonde baby is het dubbel en dwars waard :).