Het gaat goed met ons. We moesten erg wennen – tenminste dat moest ik zelf.

De kinderen voelden zich direct thuis in Frankrijk en in het nieuwe huis. Martin en Pia waren in hun sas met hun baan en studie; waar ze samen elke werkdag heenreden.

Die eerste weken moest ik afwachten wanneer ze naar huis kwamen en ik had er een beetje last van dat er nog geen ritme en orde was – op welk gebied dan ook. Ja, dat had ik verwacht, maar het viel toch niet mee. Fijn dat alles ditmaal zijn plekje kon vinden voordat ik een pasgeboren baby in mijn armen heb. Nu is het huis leefbaar en gezellig.

Het dorp ziet er uit als een dorp typisch dorp in Frankrijk dat je alleen op vakantie tegenkomt. Het voelt nog wat vreemd aan. Mooi (de bossen, heuvels, en het water) en kaal (de huizen en de meeste tuinen).

De meeste buurtbewoners spreken een plat-Duits (dat ik meestal kan verstaan). Mijn vermoeden dat wijzelf en de kinderen daarom waarschijnlijk weinig Frans zullen leren spreken, zou daarmee kunnen kloppen. Martin kan zich echter toch al vrij goed verstaanbaar maken in deze lastige taal.

Onze schoolweken lopen erg goed. We begonnen met boeken die we al hadden. David maakte tests die zouden tonen op welk niveau hij zijn nieuwe engelse boeken mocht beginnen. Verrassend genoeg bleek dit de vierde klas te zijn! Op dat level is hij nu ontzettend goed bezig, in wel zes schoolvakken. Het is een goed half jaar boven zijn Duitse schoolniveau. We zijn trots op hem. Toch ben ik bewust met spelling en literatuur met David in de tweede klas begonnen. We werken er gewoon wat sneller doorheen. Dat we bij het begin zijn begonnen, heeft het resultaat dat Davids engelse spelling er al een heel stuk beter uitziet dan zijn Duitse!

Pia en Rosa Lynn zijn inmiddels een jaartje ouder geworden. Afgelopen weekend en ook de komende dagen vieren we Rosa Lynns vijfde verjaardag gezellig met de opa´s en oma uit Nederland. Rosa Lynn voelt zich geëerd. Ze hoopt er nu op dat ze een weekje bij opa en oma mag gaan logeren, zoals Selah dat laatst mocht. Toen waren opa en oma hier en moest Martin toevallig een week later naar mijn schoonmoeder en oudste zoon die bij hun in de buurt wonen.

Selah heeft haar leesleerprogramma afgerond. Daarbij leerde ze 46 Engelse klanken. Daar was ze slechts twee maanden langer mee bezig geweest dan de meeste engelse kinderen. Nu is ze met haar echte schoolboeken bezig. Ze hebben dezelfde opbouw als de boeken David. Ze leest nu engelse verhaaltjes en ze leert spellen. Met haar derde boek rekenen is ze al in de tweede klas bezig en doen we maar rustig aan.

Met Rosa Lynn ben ik aan een crècheprogramma begonnen dat ik heb samengesteld uit boeken en middelen van hetzelfde onderwijsprogramma. Vooral gericht op Engels leren en ik zorg ervoor dat David en Selah relevante onderdelen hiervan meekrijgen. Verder werkt Rosa Lynn aan rekenen een heeft ze veel plezier aan school.

Ditmaal een lang verhaal, omdat de meeste van jullie nu al vier maanden niets meer van ons gehoord hebben. Pas eind februari hadden we weer Internet en telefoon! Daarna moest Martin nog aan de slag met het opzetten van deze website, waarvoor hij alles nog moest uitzoeken – maar het resultaat mag er wezen. Vanaf nu zal ik om de twee weken iets aan de website toevoegen, over onszelf en over een olie.