Laurens Oliver Geboorte klein

Door Rita: www.artschool-online.nl

Klik op het plaatje om ons digitale geboortekaartje te zien/uit te printen.

De wonderlijk goede geboorte van Laurens

Afgelopen zondag zijn we gezegend met ons jongetje Laurens Oliver. Op zijn uitgerekende dag, 24 mei.

Dit was niet zomaar een dag. We hadden ons er heel bewust naar uitgestrekt dat de baby niet vroeger of later geboren zou worden. En wel om de volgende redenen:
– Hiermee is Laurens namelijk ons vierde kind ‘op rij’ dat op een zondag geboren werd.
– Het was eerste Pinksterdag.
– Het was een heel bijzondere dag in de kerkgeschiedenis omdat het de eerste Christelijke feestdag was die precies gelijk met een Joodse feestdag (het weekfeest) viel.

We hadden de baby daarom regelmatig toegesproken dat die gehoorzaam tot zijn geplande verjaardag moest wachten. Wat mijn lichaam en de baby betreft zou de baby zeker al een week eerder geboren zijn. Dat voelde ik en het bleek ook bij de geboorte: Laurens woog wel 4,7 kilo! Hij had geen klein beetje geboorte-smeer meer en hij had zelfs al in het vruchtwater gepoept. Hoogste tijd dat hij eruit zou komen.
Desondanks, godzijdank, was de bevalling zonder pijn en complicaties verlopen. Erg bijzonder met zo´n enorme baby.

(Mijn moeder – die het geboortekaartje getekend heeft – moest hardop lachen toen ze voor het eerst de foto van het mollige manneke zag.)

En wat waren zijn ouders, broertjes en zusjes blij en trots op hem!

Voor wie interesse heeft in de details van de mooie bevalling kan hier verder lezen Zaterdagavond waren Martin en ik nog naar de Thermen gegaan. We wisten dat de baby de volgende dag zou komen en wilden die avond nog heerlijk genieten. Toen we thuis waren, was het al haast 24 uur en zo konden we de baby en mijn lichaam toespreken dat de geboorte gauw moest beginnen. Zodra we de lamp uit hadden gedaan, merkte ik direct dat het begon. Tussen lichte contracties door kon ik tot 3 uur nog wat slapen. Jammer genoeg werd mijn slaap verstoord door het naar de WC te moeten gaan en, omdat het om 3 uur toch niet meer helemaal prettig aanvoelde, besloot ik spontaan om het bad in te gaan. Een half uurtje later riep ik Martin. Drie uur lang merkte ik hier en daar een contractie, hier en daar een langdurig trekken in mijn buik; moest ik af en toe weer naar de WC (blijkbaar om enorm veel plek te maken voor deze reuze baby) en kon ik verder van pauzes genieten. De bevalling van 4 kg grote Adon was definitief aangenamer geweest en geheel zonder moeite. Ditmaal was het regelmatig onaangenaam. Toch liep de intensiteit nauwelijks op en hoefde ik gelukkig enkel ongemak, maar geen pijn te ervaren. Ik hoefde niet te puffen, anders te ademen of aan een vervelende grens te komen.Waar ik natuurlijk erg dankbaar om was. Ik was moe, dus ik sliep half waar ik dat kon en ik maakte veel ook niet bewust mee. Aan het laatste half uur – de tijd tussen dat ik nog eens in bed gelegen had en de daadwerkelijke geboorte in het bad, kan ik me zelfs helemaal niet herinneren. Ik herinner het me alsof ik vanuit het bed in bad direct kon persen, maar Martin vertelde dat dit anders was. Bij deze scene in bad zie ik zelfs voor me dat er drie personen bij me stonden en niet maar een. Dit beeld krijg ik niet weg, dus of ik het in mijn half slaap voor me zag of dat ik de aanwezigheid van twee engelen voelde (die van Laurens?), weet ik niet. Het laatste uur wist ik dat we een doorbraak nodig hadden qua het volledig open gaan van alles en vroeg ik specifiek om gebed. Dit was een heel bewust gevoel dat ik bij een eerdere baby niet gehad had. Blijkbaar was dit nodig. Ook het persen was anders. Op dat moment wist ik dat de baby ‘reusachtig’ was. In tegenstelling tot mijn vier eerdere baby’s kwam deze baby er niet in een ruk uit. Eerst bleef het hoofdje nog steken. In plaats van een soepel doorglijden, moest ik met al mijn kracht meepersen. Achteraf gezien misschien, omdat ik klem zat in het kleine bad en ik eerst dwars moest gaan zitten om ruimte te hebben. Na het hoofdje had ik opnieuw al mijn kracht nodig om de rest eruit te krijgen. Dit was zo’n ongewone ervaring dat ik erg verbaasd was. Toen deze baby eruit was, was ik daarom meer dan opgelucht. Onder water kon ik zien hoe de baby goed bewoog en ik voelde of het een jongen of een meisje was. We hadden al langere tijd gedacht het een jongen zou zijn en dat klopte. Daarna nam ik hem gauw uit het bad, omdat ik meende dat hij er al zo lang in was geweest. Toch had het gehele persen maar 3 minuten geduurd en zegen boven zegen ben ik niet gescheurd. Met baby’s van dit gewicht zijn er wel heel andere verhalen bekend. Wat zijn we blij dat onze baby er is en dat de bevalling zo goed is verlopen! Ook daarna verliep alles heel goed betreft de placenta, het drinken van Laurens en alles wat er verder nog bij een goed begin hoort. Het gaat goed met ons! Dank U Jezus! Nu genieten wij allemaal van kleine grote Laurens. De kinderen waarschijnlijk evenveel als ik. Laurens is een heel lief, tevreden jongetje dat graag en veel om zich heen kijkt. Dat deed hij al de eerste anderhalf uur na zijn geboorte. Vooral Selah en Tiuri zijn heel actief bij hem betrokken en Tiuri zorgt al heel goed voor hem. Adon vindt Laurens heel erg grappig en lief en geeft steeds weer een heleboel kusjes.